0 Flares Twitter 0 Facebook 0 Google+ 0 LinkedIn 0 Email -- 0 Flares ×

PANORAMA Nr. 19, 1980

*Natuurlijk zijn er rondvissen die in wrakhout paaien. Alleen: hoe komt iemand aan het
verhaal dat alle rondvissen dat doen? Zou er een visser zijn afgedaald om met zijn eigen ogen te zien waar de sponde van de haring zich bevindt?
Natuurlijk niet. Daar hebben vissers toch geen tijd voor? Om die reden, en omdat ze geen zin hebben in een nat pak zijn de biologen zo vriendelijk geweest om zich daar wel in te verdiepen. Na onderzoek van die drommelse landrotten is vastgesteld dat de haring niet in scheepswrakken paait maar op de zich over vele honderden kilometers uitstrekkende weilanden van zeegras. De haring beweegt in scholen. Zelfs de haringkuit is te vinden in een soort ‘schoolvlekken’, die je zou kunnen vergelijken met een creche, maar dan onder water en gevuld met miljarden eitjes.
Laat dat nu ook hun ongeluk zijn, want met sonar zijn de rovers, de platvissen die zich rondvreten aan dat voedzame goedje niet op te sporen. Verser dat dit kun je deze haringkaviaar nergens krijgen, zelfs niet bij SIMONIS.
Doordat er met sleepnetten op die platvis zoals griet, tong en schol wordt gejaagd is daarmee ook de haringkuit de pineut. Zo wordt de zeebodem voortdurend lekker omgeploegd waarmee de kuit wordt vernietigd, zo ook de afzetplekken van de haring. En zo kan het gebeuren dat de haring, rondjes zwemmend boven die afzetplekken om hun kroost tegen rovers te beschermen zelf die eitjes wegschranst. De heren vissers, vooral de kleinere zelfstandige vissers zouden beter stoppen met hun scheldpartijen in de richting van de biologen. Ga te keer tegen de grote rederijen die met onnodig groot materiaal de Noordzee te lijf gaan! Puur winstbejag, wat ze nu opbreekt. Van de drieentwintig reders die Scheveningen bijvoorbeeld rijk was zijn er maar vier over. Terwijl ze daarvoor elke week tot aan het dek toe vol de haven binnenvoeren moest het allemaal groter, beter, efficienter. Nu halen ze met twee trawlers de vangst binnen van dat ene kottertje vroeger. De reders graven hun eigen graf.”

Posted by Ben Midland

Ben Midland (pseudonym) is a driven and productive Dutch writer of thrillers, novels and short stories. His genre reaches from humorous books, non-fiction to on fact based suspense novels. Midland studied at the University of Leiden, The Netherlands. He is a bachelor in Japanese language and Modern History and an expert in Japanese religion, mythology and folklore. Midland lived for many years in Japan and the Philippines. After 1998 he took up studying again and started a career in the IT wherein he worked for many years. In 2007 he became widower of his first wife, Lourdes Nudo van Weelde-Juson. Since 2013 Midland lives in Portugal, together with his second wife and family.

Leave a Reply